Elise van Wijngaarden

“Ik moest omschakelen van leven in een rustige blanke wijk, naar een dynamische multi-culti wijk”, vertelt Elise van Wijngaarden. Voordat Elise in Rotterdam kwam wonen, was ze al betrokken als vrijwilligster bij het werk van Athletes in Action in de wijk. “Tijdens de sportweek ervaarde ik God zo sterk en de nood van de jongeren en kinderen raakte me diep, omdat ze niet weten hoeveel God van hen houdt.”

“Wat zal God gaan doen in het leven van deze meiden?”

Wat mag het me kosten?
“Toen ik hier kwam wonen, draaide ik met drie dames eens per week een meidenclub. Een aantal meiden kende ik al door de follow-up van AIA. Zo groeide ons contact. Het eerste jaar vond ik het draaien van de club pittig: het omgaan met verschillende nationaliteiten, een veilige sfeer creëren en als team onze weg vinden was een hele uitdaging! Toch hadden de meiden vanaf het begin mijn hart. De vraag die me vaak bezighoudt als discipel van Jezus is: Wat mag de opdracht van Jezus me kosten?”

Verandering
“Door elke week te gaan, of ik zin had of niet, werd ik gevormd in m’n relatie met God, de andere leidsters en de meiden. Als team hebben we elkaars kwaliteiten en krachten benut. Dit heeft ons sterk gemaakt. Daar genieten wij van maar ook de meiden zien hoe we als team met elkaar omgaan en om elkaar geven. Na ongeveer een jaar kwam er verandering in het gedrag van een aantal meiden. Het leek alsof er een basis van vertrouwen ontstaan was, waardoor er meer openheid en rust kwam. ”

Leef!
“God geeft me bewogenheid voor deze meiden. Door het leven in Delfshaven hebben de meiden veel mensenkennis en veel gezien hoe de wereld met elkaar omgaat. Ik wil ze vooral laten zien dat ik om ze geef! Ze zien alles, hoe ik reageer en over anderen praat. Ik deel met hen de mooie en de moeilijke momenten uit mijn leven. En ik zie dat ze erop reageren door meer van zichzelf te laten zien! Het is gaaf om te merken dat de meiden me vertrouwen! De relatie met hen blijft groeien en dat geeft me een gevoel van verwachting en hoop naar wat God gaat doen in het leven van deze meiden. Dat is het mooie, en tegelijk het spannende! Maar het geeft me het gevoel dat ik leef!”