Jonathan en Jeanine Pellegrom

Ook al zijn ze nog maar 23 jaar, toch vormen Jonathan en Jeanine voor veel jongeren uit de wijk een voorbeeldfiguur. “Ze hebben vaak extreem verkeerde voorbeelden gehad, komen veelal uit gebroken gezinnen en hebben niet geleerd wat trouw is. Het feit dat je hen accepteert om wie ze zijn, en van ze blijft houden, wat ze ook doen, is iets wat ze in hun leven niet kennen.”

‘Misschien zijn wij de enige positieve figuren in hun hele leven’

Het was niet gemakkelijk het vertrouwen van de Rotterdamse straatjeugd te winnen. Maar Jonathan heeft laten zien dat je én cool kunt zijn én betrouwbaar tegelijk. “Deze jongens hebben thuis vaak te maken met geweld en drugs. Soms zit de vader of broer in de gevangenis. En ze hebben een groot gebrek aan normen en waarden meegekregen en vooral liefde. Eén jongetje van twaalf kan wel zeven verschillende vaders hebben gehad.”

Vertrouwen
“Ik wil hen laten merken dat ik wél te vertrouwen ben en dat ze met hun moeilijkheden bij mij terecht kunnen. Ik merk wel dat ze testen of ik werkelijk te vertrouwen ben. Ze kunnen soms het bloed onder mijn nagels vandaan halen. Toch komt het er op aan dat je dan aan de ene kant je grenzen aangeeft, maar aan de andere kant laat zien dat je hen blijft accepteren om wie ze zijn. Op de meidenclub helpt Jeanine de meiden vaak met thema’s waar ze mee zitten. Ze komen geregeld bij haar met vragen over bijvoorbeeld seksualiteit.”

Doodstil geluisterd
Jonathan en Jeanine doen het werk voor Agapè FamilyLife nu sinds 2010 fulltime. “Het belangrijkste is dat anderen zien dat bij ons God op de eerste plaats komt. We zien sommige jongeren steeds meer naar Jezus toegroeien. God heeft een plan met hun leven, en wij mogen daarin een schakel zijn.”

Jonathan: “Een mooi moment was toen ik tijdens een zaalvoetbaltoernooi voor een groep tieners mijn getuigenis mocht geven. Ze hebben tien minuten doodstil naar me zitten luisteren. Na afloop kwam er een jongen naar me toe om er over door te praten. Vroeger zag ik hem bijna nooit, maar nu hebben we regelmatig contact. Ik denk wel eens: misschien ben ik wel de enige positieve figuur die deze jongeren in hun leven hebben. Alleen daar doe je het al voor.”